ගෙට්ටුව තමයි ගෙට්ටුව...

මේ දවස් වල නම් මට අපල කාලයකි.... අපල උඩට හෙන හත ගහනවා වගේ මගේ දැලෙත් වේගය මුන් අඩු කරලය. ගූගල් දෙවිතුමා ලෝඩ් වෙන්නත් පැය ගානක් යන්නේය. අප්ලොඩ් කරන්න පින්තූර තිබුනත් එස් එල් ටී කෙනෙහිලි කම් නිසා මා අසරණ වෙලාය. මොක උනත් අදනම් මේක ලියල ඉවර කරලා මිසක් මෙතනින් නොනැගිටිමි යන අධිෂ්ඨානය සිත් දැරිව මම වැඩේට බැස්සෙමි.

මාතෘකාව මේ දවස් වල හොට් හොට් එකමය. එනම් ගෙට්ටුවය.....

ඇත්තම කිවුවොත් තාමත් ඇගට අමාරුය... එකට ප්‍රධාන හේතුව ස්කුබියාය. දුවන්නට කියපු වෙලාවේ කට්ටියටම ඇවිදගෙන යමුයි කියපු මේ ගෙවලයා කට්ටියම ගොනාට අන්දා දුවන්නට පටන් ගත්තේය. ඉස්කෝලේ කාලේ දුවල තියන ඒවා මතක් කරගෙන මමත් හුරේ රන් එකක් දුන්නත් අතුරුපල හම්බවුනේ ඊට  පසු දින හවස් වරුවේය.

උදේම පුටු පුටුවත් අරන් මල්වත්තට එන ගමන් මම වල රජාට කෝල් එකක් අරන් උබ කොහෙද බං කියා ඇසුවේ පොඩි කාලේ ඉදන් දන්න ඌ මම බ්ලොග් ලියන උන් ගෙන් හොදටම දන්න එකා නිසාය. ඌ මල්වත්තේ ගේට්ටුව ඉස්සරහය.... ඌ ගවේෂකයාවත් පටවගෙන ඇවිත්ය. මුන් දෙන්නත් එක්ක පාර්ක් එකට ඇවිත් වැඩි වෙලාවක් යන්නට ඉස්සෙල්ල කටුගෙයින් උස්සපු බයිසිකලයක සිරා කඩන් පාත් විය. එකා දෙන්නා බැගින් කට්ටිය 80ක් විතර අන්තිමට සෙට් විය...

අලුත් පාරක

ජීවිතේ හෙන ගැහුවා වගේ එකපාරටම වෙනස් වෙනකොට වෙන්නේ මොනවද උනේ මොනවද කියල අපිටම හිතාගන්න බැරි වෙනවා... ඒකත් අපි නොහිතන වෙලාවට කවදාවත් බලාපොරොත්තු නොවුන දෙයක් වෙනකොට.

හවස් වෙනකොට ජීවිතේ අනිත් පැත්ත පෙරෙලන බව නොදන්න මම සුපුරුදු ලෙසම උදේ පාන්දර ඇහැරිලා ක්ලාස් යන්න ලෑස්ති වෙලා කොච්චියට ආවෙ පුරුද්දටම වගෙ... නිදිමතේ වැනි වැනි කොච්චියට නැග්ග මට හැමදාමත් වගේ දකින ඒ ලස්සන හිනාව දැක්කට පස්සේ තිබ්බ නිදිමතත් ඔඩික්ලොන් වගේ වාශ්ප වෙලා ගියා... දවසේ සුන්දරම අඩ හොරාවට සමු දීලා මම කොච්චියෙන් බැස්සෙ ක්ලාස් එකට ගිහින් සෙට් එකක් එක්ක ෆන් එකක් අරන ලෙක්චර් එකටත් අමාරුවෙන් හරි ඉඳලා ගෙදර එනවා කියල හිතාගෙන.. ඔහොම ක්ලාස් එකට ගිහින් වැඩි වෙලාවක් යන්න හම්බුනේ නෑ මට කොල් එකක් ආවා...

" හෙලො මේ කතා කරන්නේ ^#%&#%@$ එකෙන් ඔයාගෙ පත්වීම ගන්න අද එන්න"

මට උතුර දකුන මාරු උනා. මුට මොනවා කියන්නද කියල හිතලා " මට අද නම් එන්න වෙන්නේ නෑ, මම හෙට එන්නම්" කියල කිවුවෙ ඇපෙන් බේරෙන්න.. කොහොමත් ඔකට යන්නේ නෑ කියල ගෙදරටත් කියල තිබුන හින්දා නිකමට වගේ අම්මටත් කතා කරලා කිවුවා,

"අරෙහෙන් කතා කලා ගිහින් වැඩක් නෑනෙ මම හවස ගෙදර එනවා කියල"

යුරේකා යුරේකා

ඔන්න පටන් ගන්න කලින්ම කිවුවා මෙක මුදල් ගෙවා ප්‍රචාරය කරන දැන්වීමක් වත් අපහාසයක් වත් නොව, එදිනෙදා ජීවිතේදි කණට වැටිච්ච කතාවක නැවත විකාශයක් පමණි...... ආගම් බේද අපි අතරෙ නැති උනත් මේක ගොඩක් ම අදාල වෙන්නේ බෞද්ධ අයට..

බෞද්ධ දර්ශනය අනුව අපේ අවසාන ඉලක්කය සසරෙන් එතෙර වෙන එක, නැත්තම් නිවන් අවබොධ කරගන්න එක.... ඒ වෙනුවෙන් අපි  අපේ ජීවිත ධර්මය අනුව හැඩගස්ස ගෙන මෙ සංසාර ගමන කෙටි කරගන්න එකනේ..

"ධර්මයේ හැසිරෙන්නා ධර්මය විසින් ම රකිනු ලැබේ"  මේක අපිට නුහුරු නුපුරුදු වාක්‍යක් නෙමෙයි...
ඒත් මෑත කාලෙ සිද්දවෙන දෙවල් දිහා බැලුවම වෙන්නේ මේ දේ අනිත් පැත්ත කියලා හැමෝම දන්නවා ඇතිනේ... ගොඩක් වෙලාවට අමාරුවේ වැටෙන්නේ, විඳවන්නේ, කරදර සිද්දවෙන්නෙ හොඳ ධර්මානුකූල් ජීවිත ගතකරන අයට... ඇයි මෙහෙම වෙන්නෙ? දහ අතේ කල්පනා කරල මම උත්තරේ හොයාගත්තා...

හෙතුව කියන්න කලින් මේක කියලා ඉන්න ඔනේ...

1. හරක් ගාලක පාලකයෙක් ඉන්නවා, මේ මනුස්සයා හරක් ටික කොටුවක දාලා තමයි තියාගෙන ඉන්නෙ. ඒත් කොටුවෙ වැට එච්චර ශක්තිමත් නෑ. ඒක හින්දා හරක් කොටුවෙන් පැනලා යන එක වලක්වන්න උන් ආස තනකොල උන්ට ගෙනත් දෙනවා, ඔනේ එපකම් හොයලා බලනවා. ඔය අස්සෙ පැනලා මාරුවෙන්න හදන උන්ට කෑ ගහලා ආපහු ඇතුලට එලවනවා, බැරිම උනොත් පොල්ලක් අරන් තඩිබානවා... මේක තමයි මේ මිනිහා ජීවත් වෙන්න කරන රස්සාව.

නොකිවුවයි කියලා කියන්න එපා

2012 ගෙවිලා ඉවර වෙලා 2013 ලබන්න ඔන්න මෙන්න කියල තියෙද්දි ඔන්න එහෙනම් ලෝක වාසී සියලු ජනතාවට ලබන්නා වූ 2013 වසර සුබම සුබ වසරක් වේවා කියල හදවතින්ම ප්‍රාර්ථනා කරනවා... වැඩි බයිලා නැතුව සරලම විදියට කිවුවා.....

2012 අවුරුද්ද මොන විදියට ගෙවුනත් 2013 තමන් ප්‍රාර්තනා කරන විදියට හොඳින් ගතකරන්න ලැබේවා කියල මම ප්‍රාර්තනා කරනවා.... අවුරුද්දක් ගෙවිලා ඉවර වෙද්දි ඒ අවුරුද්ද ගෙවුන හැටි බලලා ඒ අවුරුද්දේ වැරදුන තැන් ආයේ එහම වෙන්නේ නැති වෙන්නත්, උන හොඳ දේවල් ඒ විදියටම ඉස්සරහට කරගෙන යන්නත් අපි හැමෝටම පුලුවන්... ඒක තමයි ජීවිතෙන් ඉගෙනගන්නවා කියන්නේ...

තමන්ගේ ජීවිතේ දිහා තමන්ම ආපහු පාරක් හැරිලා බලලා තමන්ගේ ජීවිතේ තිබුන නරක දේවල් මොනවද කියලා තෙරුම් අරන් ඒ නරක අඩු කරගන්නත් තිබුන හොඳ ගතිගුණ වැඩි කරගන්නත් 2013 ලබන වෙලාවෙ හිතට ගත්තොත් යම් තරමකට හරි ඒ දේ ලඟා කරගන්න හැමෝටම පුලුවන් වෙයි.... එහෙම වෙනවනම් ඒක කොච්චර දෙයක් ද?

අපි හැමෝටම බලාපොරොත්තු තියනවා... ඔයාලා හැමොටම තමන් බලාපොරොත්තු වන ඉලක්කයට යන්න හම්බවෙන්න කියලා මම ප්‍රාර්තනා කරනවා... කවුරු මොන උදැල්ල දැම්මත් චේතනාව පිරිසිදු නම් කවදාවත් වරදින්නෙ නෑ...

රාමුවෙන් ඔබ්බට

"ආදරය" කොච්චර අර්තකතන දුන්නත් කොච්චර් විවෙචන කලත් මේ වචනෙට පැහැදිලි එක් නිර්වචනයක් දෙන්න අපි කාටවත් හරියට බෑ.. කට්ටිය කොච්චර විස්තර කලත්, කොච්චර බ්ලොග් ලිව්වත්, ආදරේ කලත් කවදාවත් කියල වත් ලියල වත්, කරලා ඉවර කරන්න බැරි මාතෘකාවක් තමයි "ආදරේ" කියන්නේ... මේ එහෙව් ආදරේ තවත් එක් පැත්තක්.....

Love at First Sight, එහෙමත් නැත්තම්  අපේ බාසාවෙන් කියනවනම් පලමු ඇස ගැටීමෙන් ඇතිවන ආදරය..... බලන්න කී දෙනෙකුට මේ දේ දැනිලා ඇද්ද? කී පාරක් වෙලා ඇද්ද? සමහර වෙලාවට සමාජයේ ජීව්ත්වෙන මිනිස්සුන්ගේ හිත් වල මෙහෙම හැඟීම් දවසකට කී දාහක් ඇතිවෙනවද? ඒත් ඒ හැඟීම් ගොඩක් වෙලාවට, විනාඩි ගානකට, පැය ගානකට එහෙමත් නැත්තම් දවස් ගානකට සීමා වෙච්ච හැඟීමක් නෙමෙයි ද? බොහෝ වෙලාවට මඟතොටේ දි, සාප්පු සංකීරණේකදි, නැත්තම් උත්සවයකදි.... මේ වගේ වෙලාවක අහම්බෙන් ඇස ගැටන(සමහර වෙලාවට තත්පර ගානකට සීමා උන ) කෙල්ලෙක්\කොල්ලෙක් ගැන මෙහෙම හැඟීම් ඇති වෙන්න ඇයි?  බොහෝ වෙලාවට ඒකට ප්‍රධානම හේතු වෙන්නෙ 'ලස්සන', 'හැසිරීම', 'විලාසිතාව' වගේ භෞතික හේතු... ඒ හෙතු නිසාම අපි ඒ පුද්ගලයව තවකෙකුට විග්‍රහ කරන සාමාන්‍ය වචන වෙන්නෙ 'පට්ට', 'පිස්සු හැදෙනවා', 'මැක්සා' වගේ වචන.... ජීවිතේ කිසිම දවසක හමුවෙලා නැති පිටස්තරයෙකුට හිතේ ආදරය කියන හැඟීම ඇත්තටම ඇතිවෙන්න පුලුවන්ද? ඇයි එහෙම බැරි...! ඇස පිනවන දේවල් වල ගැටෙන අපේ පෘතක්ජන හිත් ඒ දේවල් වල ඇලී ගැලෙන්නේ අපිටත් පාලනය කරගන්න බැරි විදියට... එහෙව් අපේ මිනිස් සිත් වලට මෙහෙම හැඟීම ඇතිවෙන එක සාමාන්‍ය දෙයක්...

වරදක්ද......?

අහම්බෙන් වූ හමුවීමක්

නිසා ඇතිවූ මිතුදමක්

කාලයත් එක්කම් ඇතිවූ සහොදර බැදීමක්

නිසා හිරකරගත් හැඟීමක්

වෙර දරයි යලිත් නැඟී සිටින්නට

කොටුකර තිබූ පවුරු බිඳගෙන

අහෝ අසරණ සිත

අරින ඇරිල්ලක්...

තාත්තලගේ අම්මලගේ සිරිත ඉල්ලන දේවල් අරන් දිදී ළමයි නරක් කරන එකනේ.... යටගිය දවස බරණැස් නුවර කවුද මන්දා රජ කරන කාලේක් අපේ ග්‍රාමසේවක මහත්තයත් ඔය වගේම තමයි... පොඩි එවුන්ට මොනවද ඔනේ කොහොම හරි ඒ දේවල් දීලා පොඩි උන්ව සතුටු කරනවා... එක අතකින් ඒව්ගේ තාත්තා කෙනෙක් හම්බවෙන්නත් වාසනාව තියෙන්න ඔනේ... මොකද අපි ඔහොම බූරුවෝ වගේ මොකක් හරි ගොං දෙයක් ඉල්ලුවොත් අපිට හම්බවෙන්න කන හරහ නේ....

ඔන්න කොහොම හරි වැලේ වැල් නැතුව හිටපු එක කොල්ලෙක් දවසක් මේ ග්‍රාමසේවක මහත්තයට කිවුවලු "තාත්තේ, තාත්තේ මට ගමටම රූකඩ පෙන්නන ඔනේ කියලා" මූටත් එන ආසාවල් කියලා පහුවෙනි දවසේම ගමේ හංදිය මැද්දෙ මුලු ගමටම පේන විදියට කොල්ලට රූකඩ මඩුවක් දාලා දුන්නලු ග්‍රාමසේවක මහත්තයා. පොඩි එකා පවුනේ නැත්තම්... කොල්ලට දැන් මාර හැපි ලු, මූ හෝ ගාලා දැන් රූකඩ නටවනවලු. ඒත් ගමේ උන්ටත් හැමදාම එකම කුකුලගේ කරමලේ හැඩ බලන්න බැරි නිසා රූකඩ බලන්න එන අය අඩු උනාලු... මෙච්චර දවස් හැපි එකේ හිටපු කොල්ලා දැන් බලාගත්ත අත බලාගෙන ගෙදරට වෙලා ඉන්නවා දැකපු ග්‍රාමසේවක හාමිනේ මහත්තයට කිවුවලු " බලන්න අනේ කොල්ලා බලාගත්ත අත බලාගෙන හූල්ලනවා, පොඩ්ඩක් බලන්නකො" කියලා.